ஆபேரி லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
ஆபேரி லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

2010/08/15

ககனமும் வானும்...

நூறு நாளில் அபிராமி அந்தாதி

அபிராமி அந்தாதி:நூல் 65 ராகம்: ஆபேரி


ககனமும் வானும் புவனமுங் காணவிற் காமனங்கம்
தகனமுன் செய்ததவப் பெருமாற்குத் தடக்கை யுஞ்செம்
முகனுமுன் நான்கிரு மூன்றெனத் தோன்றிய மூதறிவின்
மகனுமுண் டாயதன்றோ வல்லிநீ செய்த வல்லபமே.

அன்பின் தேவனான மன்மதனை வானத்திலுள்ள தேவரும் பூமியிலுள்ள மனிதரும் கண்டறியும் படி எரித்த சிவனுக்கு, சிவந்த மேனியும் பன்னிரு கண்களும் ஆறுமுகமும் கொண்ட மகனை அன்பின் அடையாளமாக வழங்கியது, அன்புக்கொடியாகிய அபிராமியே, உன் முதிர்ந்த அறிவின் வல்லமையாகும்.

ஆத்திரம் கண்ணை மூடும்; அவசரம் அறிவை மூடும். ஆத்திரத்திலும் அவசரத்திலும் தவறு செய்வது அறியாமை. அந்த அறியாமையைத் தண்டிப்பது இன்னும் பெருத்த அறியாமை. திருத்துவது முதிர்ச்சியாகும். நம்மைச் சுற்றி இருக்கும் மனைவி, மக்கள், நண்பர் என்று அத்தனை பேரிடத்திலும் இந்த நெறியைக் கையாளலாம். பட்டர் பாட்டின் உட்பொருள் இது தான்.

சிவனின் செயல் ஒன்றுமில்லாதவற்றிற்கெல்லாம் பிள்ளைகளை அடித்துத் துவைக்கும் தகப்பன்களின் அறியாமையை ஒத்தது. அன்பையும் காதலையும் உருவாக்க முயற்சி செய்த மன்மதனை எரித்தது சிவனின் அறியாமை; அந்த அறியாமையை அறிந்து, அது அகல அன்பையே தண்டனையாக வழங்கியது அபிராமியின் முதிர்ந்த அறிவு என்பது பட்டர் கருத்து.

பாடலைத் தளமிறக்க:(இறுக்கப்பட்ட கோப்பு, zip fileஆக)

2010/08/14

வீணே பலி...

நூறு நாளில் அபிராமி அந்தாதி

அபிராமி அந்தாதி:நூல் 64 ராகம்: ஆபேரி


வீணே பலிகவர் தெய்வங்கள் பால்சென்று மிக்கவன்பு
பூணே னுனக்கன்பு பூண்டுகொண்டேன் நின்புகழ்ச்சி யன்றிப்
பேணே னொருபொழு துந்திருமேனிப் பிரகாச மன்றிக்
காணே னிருநில முந்திசை நான்குங் ககனமுமே.

உன் அழகான மேனியின் ஒளியைப் போல் நான்கு திசைகளிலும் விண்ணிலும் மண்ணிலும் அகண்ட வானிலும் நான் கண்டதில்லை; உன் மேல் பக்தி பூண்டபின் வீணாக உயிர் வாழ வைக்கும் பிற தெய்வங்களை நான் விரும்பவில்லை; உன் பெருமையையே போற்றி வணங்கிக் கொண்டிருப்பேன்.

'வீணே பலி கவர்' என்பதற்கு 'வீணாக உயிர்ப்பலி வாங்கும்' என்றும் பலர் பொருள் சொல்லியிருக்கிறார்கள். இங்கே 'பலிகவர்' என்பது எதிர்மறையில் வருகிறது என்று நினைக்கிறேன். 'உயிர் வாழ்வது அபிராமியின் புகழைப் பாடுவதற்கே' என்றும் 'அபிராமி அடியவருக்கு பிறவாமை கிடைக்கும்' என்றும் பட்டர் நம்பியதால் இங்கே தன் வாழ்வின் பொருள் விளங்கியது போல் பாடுகிறார். மற்ற தெய்வங்களை நம்பி வாழ்வதில் ஒரு பயனுமில்லை என்ற கருத்தைத் தொடர்ந்து வலியுறுத்துகிறார். 'உயிரை எடுக்கும் தெய்வமாகவே இருந்தாலும், மீண்டும் பிறவா நிலையைக் கொடுக்கக் கூடியவள் அபிராமி மட்டும் தான்; மற்ற தெய்வங்களை நம்பி உயிரைக் கொடுத்தால் பிறவாமை கிடைக்காது' என்று பட்டர் பாடுவதாகவும் பொருள் கொள்ளலாம். ககனம்: வெளி, அண்டம், வானம்.

பாடலைத் தளமிறக்க:(இறுக்கப்பட்ட கோப்பு, zip fileஆக)

2010/08/13

தேறும்படி சில...

நூறு நாளில் அபிராமி அந்தாதி

அபிராமி அந்தாதி:நூல் 63 ராகம்: ஆபேரி


தேறும் படிசில ஏதுவும் காட்டி முன் செல்கதிக்குக்
கூறும் பொருள் குன்றில் கொட்டும் தறிகுறிக்கும் சமயம்
ஆறும் தலைவி இவளா யிருப்ப தறிந்திருந்தும்
வேறும் சமயம் உண்டென்று கொண்டாடிய வீணருக்கே.

நற்கதி அடையக் கடைபிடிக்க வேண்டிய வழிகளைச் சொல்லும் ஆறு மதங்களும் தலைவியெனப் போற்றும் இவளை (அபிராமியை) வழிபடாமல் வேறு மதங்களைத் தழுவி நற்கதி அடைய எண்ணுவது, மலையை கோடரியால் வெட்டி நகர்த்த முயற்சிப்பது போன்றதாகும்.

'குன்றில் தறி கொட்டும் வீணர்' என்பது சுவையான உவமை. தறி என்பதற்கு கோடரி என்று பொருளுண்டு. அபிராமியை வழிபடாமல் மற்ற மதங்களைப் பின்பற்றி நற்கதியடைவது மலையை நகர்த்துவதற்கு ஒப்பாகும் என்கிற பட்டர், இங்கே மன்னரைச் சாடுகிறார் என்று நினைக்கிறேன். சரபோஜி அரசனும், பட்டரைக் கோள் சொல்லி சிக்க வைத்த மற்றவரும் என்ன மதத்தைச் சார்ந்தவர்கள் என்று விவரங்கள் ஏதும் தெரியவில்லை.

ஆறு மதங்கள் யாவையென்பதில் வட மற்றும் தென்னாட்டு இறையிலக்கியங்களிடையே வேறுபாடு காணப்படுகிறது. சூரியன், சிவன், விஷ்ணு, முருகன், கணபதி, சக்தி எனும் கடவுள்களை மையமாகக் கொண்ட மதங்கள் ஆறு எனத் தென்னாட்டு இறையிலக்கியங்களில் வருகின்றன. புத்தனை மையமாகக் கொண்ட மதம் வைணவத்தின் ஒரு பகுதி என்று சில தென்னாட்டு நூல்கள் சொல்கின்றன. வடநாட்டு இறையிலக்கியங்களும், தென்னாட்டு சைவ இறையிலக்கியங்களும் சமண மதத்தைத் தனி மதமாக அங்கீகரிக்கின்றன. முருகனை மையமாக வைத்த மதத்தை அதிகம் காணோம். எப்படி இருந்தாலும், இந்த மதங்கள் தத்தம் கடவுளர் தான் மேன்மையானவர்கள் என்றே சொல்கின்றன. சூரியனே முதலும் முடிவும்; எல்லாக் கடவுளரையும் சூரியன் தான் படைத்தான் என்பது சௌர மதச்சாரம் (வடமொழி வழிபாடான ஆதித்ய ஹ்ருதயம் இதைத்தான் சொல்கிறது). அதே போல் சிவனை விட்டால் வேறு கதியே இல்லை என்கிறது சைவம். சக்தி கூட சும்மா கௌரவக் கடவுள் என்பது போல் சிவனடியார்கள் பாடியிருக்கிறார்கள். வைணவ இலக்கியங்களும் திருமாலைத் தவிர வேறெந்த தெய்வத்தையும் நினைத்தால் கூட பாவம் என்பது போல் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. கணபதியை மையமாக வைத்து எழுதப்பட்ட இலக்கியங்களுள் நான் படித்த ஒரே ஒரு இறையிலக்கியத்தில் (வினாயக புராணம்), வினாயகர் தான் எல்லாக் கடவுளுக்கும் முதல்வன் என்று எழுதியிருக்கிறார்கள். ஆறு சமயங்களும் சக்தியைத் தலைவியாக ஏற்றுக் கொண்ட விவரத்தை என் சிற்றறிவிற்கு எட்டிய வரை எந்தப் புராணத்திலும் காண முடியவில்லை. எனினும், சக்தி உபாசகரெனத் தோன்றும் பட்டர் இங்கே சக்தியை சர்வ மதத் தலைவி என்று அழைப்பது அவரைப் பொருத்தவரை ஏற்புடையதாகத் தோன்றுகிறது.

இன்னொரு கருத்தும் தோன்றுகிறது. இங்கே 'ஆறும்' என்பது எண்ணிக்கையைக் குறிக்காமல் 'ஒழுகும்' என்ற பொருளில் வந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். 'நற்கதி அடைய வழி சொல்லும் மதத்தினர் ஒழுகும் (வழிபடும்) தலைவியானவளை அறியாமல், பிற மதம் உண்டென்று எண்ணும் வீணர்' என்ற பொருளும் பொருந்துகிறது. சமயம் என்பது இங்கே மதம், நெறி என்ற பொருளில் எடுத்தாள வேண்டும்.

இன்னொரு உட்பொருளும் இருப்பதாக உணர்கிறேன். பட்டருக்கும் பாசாங்குசைக்கும் இடையே நடக்கும் உரையாடலில், பட்டர் சொல்கிறார்: "அம்மா அபிராமி, நான் என்ன வீணரைப் போல் மற்ற மதத்தையா நினைக்கிறேன்? உன்னைத் தானே நினைத்து வழிபடுகிறேன்? அப்படியிருக்கையில் என் பிறவித்துன்பங்களைத் தவிடு பொடியாக்காமல் சின்னக் கோடரியால் மலையை வெட்டுவது போல் சிறிது சிறிதாகத் தணிக்கிறாயே? அது மற்ற மதக்காரர்களுக்குக் கிடைக்கும் கதியல்லவா? எனக்குமா? நீ தான் அன்றைக்கே என்னைத் தடுத்தாண்டு கொண்டு விட்டாயே? உன்னை வழிபடுவதால் பிறவிப் பிணிமலை தவிடுபொடியாக வேண்டாமோ?"

அந்தாதியின் இலக்கணப்படி ஒரு பாடலின் கடைசிச் சீரின் எந்தப் பகுதியை வேண்டுமானாலும் எடுத்து அடுத்த பாடலின் முதற்சீராய் அமைத்துப் பாடலாம். இது வரை தனிச்சொல்லாக எடுத்துப் பாடிய பட்டர், இந்த ஒரு பாடலில் மட்டும் முந்தைய பாடலின் சொல்லை விட்டு சொல்லின் கடைசி எழுத்தைக் கையாண்டிருக்கிறார்.

பாடலைத் தளமிறக்க:(இறுக்கப்பட்ட கோப்பு, zip fileஆக)

2010/08/12

தங்கச்சிலை கொண்டு...

நூறு நாளில் அபிராமி அந்தாதி

அபிராமி அந்தாதி:நூல் 62 ராகம்: ஆபேரி


தங்கச் சிலைகொண்டு தானவர் முப்புரம் சாய்த்துமத
வெங்கட் கரியுரி போர்த்த செஞ்சேவகன் மெய்யடையக்
கொங்கைக் குரும்பைக் குறியிட்ட நாயகி கோகனகச்
செங்கைக் கரும்பும் மலரும் எப்போதுமென் சிந்தையதே.

மின்னும் மேருமலையை வில்லாகக் கொண்டு முப்புர அசுரர்களை வீழ்த்தியவனும், மதயானை அசுரனைக் கிழித்து அவன் உடலைத் தோலாகப் போர்த்திக் கொண்டச் சிறந்த வீரனுமான சிவனுடைய வலுவான உடலில் தழும்பேறும்படி தன் இளநீர் போன்ற முலையழுந்தச் சேர்ந்தவளான என் தலைவி (தன்) பொன் போலும் சிவந்த கைகளில் ஏந்திய கரும்பு வில்லும் மலரம்பும் என் மனதில் என்றும் நிலைத்திருக்கிறாள்.

தங்கச் சிலை இங்கே மேருமலையை வில்லாக வளைத்த விளையாட்டைக் குறிக்கிறது. வெங்கட் கரி என்பதை வெம்+கண்+கரி எனப் பிரிக்கலாம். மதமேறிச் சிவந்த கண்களைக் கொண்ட யானை என்ற பொருளில் வருகிறது. கஜாசுரனைக் கொன்ற கதை. சேவகன் என்ற சொல்லுக்கு வீரன் என்ற பொருளுண்டு. முப்புர அசுரர்களை சாய்த்தும் கஜாசுரனைக் கிழித்தும் சாகசம் செய்தவன் என்பதால் வீரன் என்ற பொருத்தமான பொருளைக் கொள்ள வேண்டும். அபிராமிக்கு சேவை செய்யும் சேவகன் என்றும் பொருள் சொல்லியிருக்கிறார்கள். குரும்பை என்ற சொல் தென்னை, பனை மரங்களின் காய்களைக் குறிப்பது. மலையை வளைத்த தோளும் யானையைக் கிழித்துப் போர்த்திய உடலும் கொண்ட வீரனுடைய மார்பில், அபிராமி மார்பின் தடம் பட்டுக் குறியுண்டானது என்று பட்டர் சொல்வது ரசிக்கும்படியான சிருங்காரக் கற்பனை. இறைவனுடன் இணைந்த அர்த்தநாரி என்றும் இந்த வரிகளுக்குப் பொருள் சொல்லியிருக்கிறார்கள். கோ என்பதற்கு உயர்ந்த என்று பொருள். கனகம் என்றால் பொன்.

பட்டரின் பாடல்களில் புதைந்திருக்கும் சுவையான புராணக்கதைகளில் கஜாசுரன் வதமும் ஒன்று. இந்தக் கதைக்கும் பல தென்னாட்டு வடநாட்டு வடிவங்கள் இருக்கின்றன. 'காணவில்லை கணவனை' என்று பார்வதியைக் கலங்க வைத்தது... திருமாலையும் நந்தியையும் நேயர் விருப்ப நடனமாடச் செய்தது... தங்கள் மனைவிகளைக் கற்பிழக்கச் செய்த சிவனைப் பழிவாங்க தாருகாவன முனிவர்கள் சதி செய்தது... பிள்ளையாருக்கு யானைத்தலை உண்டானது... என்று வகை வகையாக கஜாசுரக் கதைகளைப் புராணங்களில் படிக்கலாம்.

பாடலைத் தளமிறக்க:(இறுக்கப்பட்ட கோப்பு, zip fileஆக)

2010/08/11

நாயேனையும் இங்கொரு...

நூறு நாளில் அபிராமி அந்தாதி

அபிராமி அந்தாதி:நூல் 61 ராகம்: ஆபேரி


நாயே னையுமிங்கொரு பொருளாக நயந்து வந்து
நீயே நினைவின்றி ஆண்டுகொண்டாய் நின்னை உள்ளவண்ணம்
பேயே னறியுமறிவு தந்தாய் என்னபேறு பெற்றேன்
தாயே மலைமகளே செங்கண் மால்திருத் தங்கச்சியே.

மலையரசன் இமவான் மகளே, திருமாலின் தங்கையே, என் தாயே! நாயைப் போல் எளியவனான என்னை ஒரு பொருட்டாக மதித்து விரும்பி ஏற்றுக்கொண்டதுடன் (நில்லாமல்), அறிவில்லாத எனக்கு உன் இயல்பை அறிந்து கொள்ளும் அறிவையும் கொடுத்தது நான் பெற்ற பெரும் பேறாகும்.

அபிராமியின் அருள் தனக்குக் கிடைத்தது தகுதிக்கு மீறிய சலுகை என்று தொடர்ந்து பாடுகிறார் பட்டர். நாய் என்று தன்னைத் தாழ்த்திக் கொண்டு சொல்கிறார். சுயமாகச் சிந்திக்கும் அறிவில்லாமல் சோறு போட்ட இடம் சொர்க்கமென நினைக்கும் ஐந்தறிவுப் பிராணியைப் போன்ற தன்னை ஒரு பொருட்டாக மதித்து விரும்பி ஏற்றுக் கொண்ட அபிராமியிடம் விசுவாசமுள்ள நாய் என்கிறார்.

கீழ்த்தரமான நிலையைக் குறிக்க நாயை உவமையாகவும் உதாரணமாகவும் காட்டி, நிறைய இறையிலக்கியங்களில் பாடியிருக்கிறார்கள். நாயிற் கடை, அடி நாயேன் என்று தடுக்கி விழுந்தால் அங்கங்கே திருவாசகத்தில் 'நாயேன்' என்று வருகிறது. திருவாசகம், திருமந்திரம், திருப்புகழ் என்று எதைப் படித்தாலும் வெறிநாய், சொறிநாய், கேடுகெட்ட நாய், அந்தநாய், இந்தநாய் என்று வாயில்லாப் பிராணியைப் புரட்டி எடுத்திருக்கிறார்கள். நாயையும், அதற்கடுத்து பெண்ணையும், எவ்வளவு கேவலமாகச் சொல்ல முடியுமோ சொல்லிவிட்டு அதே வீச்சில் இறையருள் கேட்டு பாடலை முடிப்பதைக் காணலாம். ஐந்தறிவுப் பிராணி வாயில்லா ஊமை; ஆறறிவுப் பிராணியோ வாயிருந்தும் ஊமை.

பேய் என்ற சொல்லுக்கு அறிவிலி என்று பொருள். என்ன செய்கிறோம் என்ற நினைவு இல்லாது செயல் புரியும் நிலைக்கு பேய்த்தனம் என்று பெயர். (அறிவு பேதலித்துப் போனவரை அந்த நாளில் கோவிலில் இருத்தி கடவுளை வேண்டிப் பாடுவார்களாம்; பேயோட்டும் சடங்கு இப்படித் தொடங்கி விபரீதமானது)

அபிராமியை உள்ளபடி அறிந்துகொள்ளும் அறிவு பெற்றதற்காக நெகிழ்ந்து, அதன் மெருகை மேம்படுத்திக் காட்டுவதற்காக, அறிவில்லாத நிலைக்குத் தன்னைத் தாழ்த்திக் கொண்டு பட்டர் பாடியிருப்பதாகவும் பொருள் கொள்ளலாம்.

இந்தப் பாடல் தொடங்கி ஐந்து பாடல்கள் ஆபேரி ராகத்தில் அமைந்திருக்கின்றன.

பாடலைத் தளமிறக்க:(இறுக்கப்பட்ட கோப்பு, zip fileஆக)